Collectief Kladwerk

Waterinsectboodschappers - minimum 2 uur - 6 tot 12 jaar

Hoe komt het dat sommige insecten op water kunnen lopen? Kunnen we erachter komen hoe ze dat doen? Het zou wel handiger zijn om op water te kunnen lopen! Zo kunnen we sneller zijn, droog blijven, en hoeven we niet altijd te wachten tot onze brief, die we in een fles staken, aankomt. Op die manier zouden we hem zelf kunnen brengen! Maar hoe doen die insecten dat eigenlijk? Hebben ze speciale watersandalen? Dragen ze een waterafstotend pak? Opblaasbare poten? Gaan ze zó snel dat we het niet eens kunnen waarnemen? En zouden zij dan geen boodschappen voor ons kunnen vervoeren?

Samen bouwen we met minimaal materiaal onze eigen waterinsecten. We testen of ze blijven drijven en gaan samen met onze diertjes onze eigen boodschappen verzinnen. Door in boeken te snuisteren en woorden te verzamelen, schrijven we met onze insecten onze eigen gedichten. Het water zal de volgorde en de uiteindelijke vorm van ons watergedicht bepalen. Een spannende woordenrace met een gegarandeerd verrassend resultaat. Niets valt te voorspellen!

Gedichten in space - minimum 4 uur - 6 tot 15 jaar

We leven op een waterplaneet. Dat is best bijzonder. Een planeet met zoveel water in zoveel vormen. Ijs, zee, mist, regen, hagel, sneeuw,... Water bestaat hier in allerlei vormen en dat is niet zomaar. Onze planeet zit straf in elkaar, dat weten we, maar daar zitten onze maan en het heelal voor iets tussen. Hoeveel invloed heeft onze maan op onze planeet en op ons water? En werkt dat bij andere planeten ook zo? Hebben zij ook eb en vloed? Eb en vloed vertelt ons namelijk heel veel! Het geeft ons schelpen en dieren, die we verder kunnen onderzoeken. Het geeft ons plastic dat iets vertelt over de mens, het geeft ons boodschappen in een fles. Kunnen wij ook boodschappen terugsturen? Niet naar andere mensen, daarvoor zijn er genoeg opties. Maar kunnen we een boodschap versturen naar de maan? Kunnen we de maan bijvoorbeeld bedanken voor al dat harde werk? Kunnen we behalve satellieten en vlaggen ook iets anders naar boven sturen? Met water?

We bouwen zelf een waterraket! Water is ontzettend sterk. We gaan eerst, aan de hand van wetenschappelijke experimenten, ontdekken waartoe water in staat is. Daarna bricoleren we onze boodschap. Uit oude boeken vol versleten taal verzamelen we snippers en woorden. Met deze verzameling vormen we nieuwe gedichten en boodschappen. Tot slot komen onze teksten op onze zelfgemaakte raket te staan en die knallen we de lucht in. Zien hoever onze berichten geraken!

We hebben lege petflessen nodig, die kunnen de kinderen zelf van thuis meenemen en een open stukje grond op de locatie waar we onze lanceerbasis kunnen inrichten. Dit hoeft niet gigantisch te zijn maar zo raketproof als mogelijk.

Elke druppel telt - 3 uur - 6 tot 15 jaar

Water is er altijd al geweest, het draait al eonen rondjes op onze planeet. Ooit was het een gletsjer. Of de pipi van de mammoet die passeerde. De stortbui van vorige week was ook die van 1407 toen Willibrordus zijn patatjes zag verdrinken. Het valt uit de lucht, stroomt door rivieren en beken en dobbert maar rond in de zee, gratis en voor niks, zo lijkt het wel. En toch… Blijkbaar moeten we tegenwoordig een beetje voorzichtig zijn met het water dat we willen drinken. Zout water vinden we niet lekker, modder is te krokant, Pfas mag ook al niet… Met drinkwater moet het dus een beetje zuinig aan. Al sinds 8000 jaar geleden hebben mensen trucjes bedacht om water op de juiste plek te krijgen. De Egyptenaren hadden hun irrigatiekanalen, de Romeinen hun aquaducten, de Grieken hun keramische buizen, de Indusvallei zijn badhuizen en wij: gardena.

Dat kan beter. Collectief gaan we bricolerend op zoek naar de beste, mooiste, snelste, spectaculairste, meest romantische of absurdste manier om water van punt a naar b te krijgen. Want deze skill zullen we in de toekomst nog nodig hebben. We onderzoeken of water bergop geraakt, bouwen misschien wel een hangend viaduct en bedenken anti-smos systemen. Met de inhoud van een gemiddelde pmd zak, buizen, touwtjes en andere prullen bouwen we een heus parcours voor water. In groepjes wordt er aan kleine modules gewerkt die uiteindelijk 1 groot geheel gaan vormen. Kortom, we puzzelen onze waterloop bij elkaar en ontdekken hoe water zich kan verplaatsen. Enkel functionaliteit is saai, onderweg kunnen spelen is essentieel.

We hebben potjes, flessen, knijpbussen, etc nodig (kortom, die pmd zak). Dit kunnen de kinderen zelf meenemen, mits schoongespoeld.

De onontdekkers - halve/hele dag - 6 tot 12 jaar

Wij, als wetenschappers, zijn natuurlijk heel erg bezig met het onontdekte te ontdekken. Wetenschappers ontdekken nog elke dag nieuwe dieren en plantensoorten op onze waterplaneet. Vooral in ons water schuilen nog vele geheimen. Sommige dieren zullen zelfs nooit van hun leven ontdekt worden en dat willen wij graag zo houden! Ahja, we ontdekken het onontdekte. Hoeveel onontdekt is er nog? Er zijn daarnaast nog veel andere creaturen te ontdekken. In verhalen, in boeken, in prenten en in onze fantasie. Welke zeedieren zwemmen er rond in je hoofd? We brengen ze samen tot leven! Hoe zien ze eruit? Hoe ruiken ze? Kunnen ze zelf ruiken? Stinken wij eigenlijk gewoon? Welke geluiden maken ze? Hoe bewegen ze? Zwemmen alle vissen of racen ze? Wat is slenteren onder water als dit niet drijven is? Hoe ziet hun huis eruit? Of dragen ze dat mee op hun rug?

We dalen af naar de 4 zeelagen, eindigen misschien wel op 4000m diepte en zien we de gekste schepsels. Samen tekenen we onze eigen zeedieren en scheppen we voor hen een universum. Dat universum kunnen we, bij veel tijd, uitgebreid bouwen tot een heuse filmstudio waarin we onze eigen natuurdocumentaire zullen vastleggen. We vullen ons wetenschappelijke logboek aan met beeld en uitleg, we nemen geluiden op, we maken ons onderwaterlandschap en voorzien onze beelden van voice-over. Daarna laten we onze verzinsels weer vrij, de wijde, onontdekte wereld in. Bij weinig tijd houden we dit universum iets kleiner.